Daar ga ik weer! 'Chicken or beef'? Een aardige stewardess vraagt mij wat ik wil. En ik ben blij dat het zover is. Een paar uur geleden zag het er niet naar uit dat ik op 10.000 meter hoogte mijn diner zou eten.


Eerder die dag zit ik op Schiphol in afwachting van een vliegtuig dat me naar huis brengt. Een hele klus dit keer. Het weer gooit roet in het eten. Het waait zó hard (maartse stormen) dat heel veel vluchten zijn vertraagd of zelfs compleet uitvallen. Gelukkig denkt het grondpersoneel van Swiss Air goed en snel mee. Zij vliegen totaal niet meer vandaag maar boeken me snel en efficiënt om naar British Airways. In de hoop dat ik dan via Londen alsnog in Johannesburg kan komen.


En dus snel mijn koffer naar British Airways gebracht. En dan begint het grote wachten. Met winkeltjes in de buurt en een lekkere rosé erbij, geen probleem. Maar wetende dat Rex al in Johannesburg op mij wacht, maakt het toch een beetje stressvol.


En zo is de vlucht naar Londen er een met gemengde gevoelens. Ik word niet alleen fysiek heen en weer geschud door de heftige turbulentie. Ook figuurlijk gesproken begint het gevoel van ontheemd zijn alweer. Elke keer weer heb ik tijd nodig om te wennen, letterlijk ergens te landen.


Als ik in Nederland aankom, is dat bijvoorbeeld heel erg licht-gerelateerd. Meestal komen we van de Afrikaanse zomer naar de Nederlandse winter. Qua lichtintensiteit en aantal zonuren niet met elkaar te vergelijken. Maar ja, in Nederland komen we niet voor onze winterslaap, dus een keer diep zuchten en je staat zó weer heel gewoon bij de Appie in de rij met de boodschappen.


Andersom, van Nederland naar Afrika reizend, moet ik weer van allerlei dingen afkicken. Niet langer meer zomaar binnen lopen bij ouders voor een bakkie koffie. Of op het allerlaatste moment bedenken wat je wilt eten en dat dan ook nog kunnen halen. Of uit eten gaan. Allerlei fijne dingen en alles is zó dichtbij.


Toch zijn er ook best veel overeenkomsten tussen Nederland en Zuid-Afrika. Zo maak ik een gigantische stroomstoring mee in Nederland, zijn de posterijen lang niet altijd even snel en zorgt slecht weer schrikbarend snel voor allerlei oponthoud op wegen en het spoor.


Neemt niet weg dat het gevoel van ontheemdheid blijft. Elke keer weer word ik tussen twee werelden heen en weer geslingerd. Werelden die je absoluut niet met elkaar kunt vergelijken. En dat ook niet moet willen. Ik besef me donders goed dat ik in een bevoorrechte positie zit. Ik moet genieten van het beste van beide werelden. Van het hier en nu. En dus neem ik snel een beslissing als de stewardess me de keuze geeft tussen ‘chicken or beef’! Dat is nog het gemakkelijkste besluit van vandaag.


Natascha Snelder | ZaZoe Xperience | www.zazoetravel.com



Copyrights ZaZoe Xperience South Africa.